Binnenkomen in de Residenz van München: welke deur, welke balie en wat je erdoor mag meenemen
Residenzstraße 1 is het adres van een heel bouwblok. Loop er buitenom en je passeert poorten, binnenplaatsen en meer dan één openbare deur, en slechts één daarvan is op een bepaalde middag de deur die je nodig hebt. De plattegrond van de Beierse Paleizenadministratie zelf maakt het duidelijk in een regel die de meeste bezoekers nooit zien: het Residenzmuseum en de Schatkamer delen een ingang aan de kant van de Residenzstraße en Max-Joseph-Platz, het Cuvilliés-Theater heeft een eigen ingang, en de Allerheiligen-Hofkirche ook. Drie tickets, meer dan één manier naar binnen.
De deuren van dit blok, en degene die mensen missen
Ik heb op de hoek van Max-Joseph-Platz gestaan en mensen de hele gevel twee keer zien aflopen. Het ligt eraan dat het gebouw meerdere heel aannemelijke openbare ingangen heeft en een vreemde niets geeft om ze op te rangschikken. Als je hier overdag bent om zalen te bekijken, is de ingang voor het museum en de Schatkamer aan de kant van de Residenzstraße en Max-Joseph-Platz de juiste, en al het andere op dit adres is een andere boodschap.
Degene die mensen te slim af is, is het theater. Het is een apart ticket, een aparte dienstregeling en een aparte ingang, en omdat de meeste bezoekers het tegenkomen als de derde regel op een combiticket, nemen ze aan dat het uitkomt op de museumroute. Een reviewer van het galaconcert vatte het hele probleem in één zin samen:
“Het was onze eerste dag in München, dus we hadden wat moeite om de ingang van het theater te vinden. Maar eenmaal binnen ging alles goed. Het theater is prachtig en comfortabel, de muziek subliem.”
- Matthew Alan, over München: galaconcert in het Cuvilliés-Theater
Hij is niet de enige, en het probleem blijft niet beperkt tot de avond. Pascal, over het programma in de hofkapel, noemt de fysieke oorzaak: “Zeer fijne sfeer, 3 zeer getalenteerde muzikanten. Helaas wat koud en moeilijk te vinden omdat het bord erg klein is.” JODY, over dezelfde listing: “We hadden moeite om de ingang van de kapel te vinden, maar toen we er eenmaal waren, werden we niet teleurgesteld.” En Hans-joerg, die de tour nam waarmee je kunt kiezen tussen dit paleis en Nymphenburg, schreef een zin die het herhalen waard is: “De beschrijving van het verzamelpunt zou specifieker moeten zijn. Residenzstrasse 1 is niet genoeg voor de omvang van de residentie. ‘Ticket counter’ is te algemeen en moeilijk te vinden.”
Wat je ook hebt geboekt, en of je nu iets hebt geboekt of niet, bepaal eerst op welk van de drie delen je mikt en ga naar de deur van dat deel in plaats van naar het adres. Voor een bezoek overdag is dat de kant van de Residenzstraße en Max-Joseph-Platz; voor een avondconcert is het de ingang die de listing noemt, en het is verstandig die regel te lezen voordat je het hotel verlaat en niet in het donker op de stoep.
De ticketbalie, en wat je wel vooraf boekt
Toegang koop je hier op de plek zelf. De paleizenadministratie vraagt om geen enkele reservering vooraf, dus er is geen tijdslot dat je kunt missen. De enige instructie die ze wel publiceert is voor groepen: een groep van meer dan 25 personen moet zich splitsen voordat ze naar binnen gaat.
Wie naar dit paleis zoekt, krijgt meerdere boekbare opties te zien. Wat die listings verkopen is het deel waarvoor een datum nodig is: een gids met de tickets erbij, een privégids, een bus die in de buurt stopt of een plaats bij een concert; gewone toegang is op de dag zelf werk voor de balie (alle zestien, en wat elk ervan oplevert). Als je plan de staatsievertrekken met een toestel in je oor is, vindt de hele transactie plaats bij een balie net binnen de deur en duurt even lang als kiezen tussen drie tickets; als het de zalen uitgelegd en alle drie de deuren geregeld moet zijn, dan is dat de rondleiding (het tarief, en de twee besparingen daarop).
De tassenregel, en de gratis bewaakte garderobe
De bewoording van de beheerder is ongewoon precies, wat een vriendelijkheid is: geen grote tassen vanaf 35 x 30 x 12 cm, geen rugzakken en geen volumineuze voorwerpen mogen mee naar binnen in de Residenz, en deze kunnen worden achtergelaten in de gratis bewaakte garderobe. Lees dat als drie afzonderlijke regels in plaats van één, want de tweede is degene die mensen betrapt. Een rugzak is op zichzelf al uitgesloten. Het maakt niet uit hoe klein of hoe leeg; een dagrugzak ter grootte van een brood gaat nog steeds naar de balie.
De afmeting zelf verdient een seconde aandacht als je met bagage in de aanslag aankomt. Vijfendertig bij dertig bij twaalf centimeter is ongeveer de maat van een kleine handbagagetas, dus alles wat je een tas noemt en geen handtas is, zit erboven. De garderobe is gratis en bewaakt, wat iets anders is dan een rij muntkluisjes en meer waard is dan je zou denken wanneer wat je afgeeft een jas en een cameratas zijn op een natte middag in februari.
Regel het bij binnenkomst. Het alternatief is bovenaan een trap worden teruggestuurd en de route omgekeerd lopen met een rij die je tegemoetkomt, wat ik heb zien gebeuren en wat een klusje van twee minuten verandert in een slecht kwartier.
De audiogids, in negen talen, en wat een gids eraan toevoegt
Dit is het feit dat je aan de balie moet weten, en het staat in gewone woorden op de eigen pagina van de beheerder: je kunt gebruikmaken van onze gratis audiogids, beschikbaar voor het Residenzmuseum en de Schatkamer in het Duits, Engels, Frans, Italiaans, Spaans, Russisch, Chinees, Japans en Arabisch. Het zijn negen talen, en vijf ervan zijn de vijf talen waarin deze site wordt gepubliceerd.
Twee beperkingen, allebei goed om te weten voordat je iets anders koopt. Hij dekt het museum en de Schatkamer, en hij dekt het Cuvilliés-Theater niet, dat helemaal geen commentaar heeft: de zaal waar een live gids het bezoek het meest verandert (waar je daar naar kijkt). En het is een opname, dus wat hij niet kan is de vraag beantwoorden die je zelf hebt. Dat is het argument om een gids te boeken: niet voor het verhaal, dat het toestel levert, maar voor iemand die je kunt onderbreken, het theater uitgelegd, en de drie deuren in één volgorde geregeld.
De stad München organiseert ook zelf regelmatig rondleidingen door de Residenz in het Engels en in het Duits, te boeken via de eigen bezoekersservice, wat een derde route is tussen het gratis toestel en een privégids.
Fotograferen: ja, onder twee voorwaarden
Fotograferen en video-opnamen voor persoonlijk gebruik zijn toegestaan in de Residenz van München, zonder flits en zonder statief. Dat is de hele regel. Het is een royalere houding dan verschillende andere interieurs in dit land innemen, en het is goed om het van tevoren te weten omdat het verandert wat je meeneemt: geen flits en geen statief betekent dat het nuttige om mee te nemen een lens is die zich redt in een schemerige verguld versierde zaal, geen tas vol apparatuur die toch de garderobe niet voorbij komt.
Persoonlijk gebruik is de grens. Wat de term uitsluit is commercieel werk, en dat is een gesprek om te voeren met de administratie en niet met de persoon aan de balie.
Binnenkomen na donker, wat een ander probleem is
De meeste reviews die hierboven zijn aangehaald, zijn geschreven door mensen die voor de muziek kwamen en niet voor de zalen, en dat is geen toeval. Overdag loopt er een stroom mensen de museumingang in en kun je die volgen. Om half zeven op een januariavond is er geen stroom, zijn de binnenplaatsen donker, is het bord klein en kan de deur die je nodig hebt tot een paar minuten voor het begin dicht zijn. SÜHEYLA, die naar het zaterdagconcert in de kapel kwam, beschrijft de hele mislukking en het herstel: ze bereikte het adres op het ticket, vond de deur dicht zonder iets erop, werd door iedereen die ze vroeg de verkeerde kant op gestuurd, liep om het gebouw heen en kwam terug op dezelfde plek om hem open te vinden.
Een half uur te vroeg, bij de ingang die de listing noemt en niet bij het huisnummer, lost dat alles op. Welke zaal elke avond gebruikt en welke poort erbij hoort staat op de pagina over concerten, en een uitgebreider verslag van een van die avonden vind je bij het concert in de hofkapel, beoordeeld.
De rondleiding die buiten begint
Als je het deurprobleem helemaal niet wilt oplossen, omzeilt één listing het door je op straat te ontmoeten: de rondleiding door de Residenz en de Hofgarten verzamelt “rechts van het Spatenhaus bij de operaingang, Residenzstraße 12”, en de eigen inbegrepen onderdelen noemen tickets zonder wachtrij voor het paleis, samen met de Schatkamer en het Cuvilliés-Theater, dus iemand anders beslist door welke deur je gaat en wanneer.
De rondleidingMünchen: Residenz en Hofgarten, rondleiding zonder wachtrij
Privé, alle drie de delenMünchen: privérondleiding door de Residenz, museum en Schatkamer
Of het andere paleisMünchen: rondleiding door Slot Nymphenburg of de Residenz
Hierna, in de volgorde waarin de dag verloopt: wat wanneer open is, hoe lang de drie delen echt duren, wat je doorloopt als je eenmaal binnen bent en hoe je dit blok vanuit het centrum bereikt.
Veelgestelde vragen
Welke ingang gebruik je voor de Residenz van München?
Voor het Residenzmuseum en de Schatkamer de ingang aan de kant van de Residenzstraße en Max-Joseph-Platz van het blok. Het Cuvilliés-Theater heeft een eigen ingang, en de Allerheiligen-Hofkirche een derde. Dat is de plattegrond van de paleizenadministratie zelf, en daarom is het huisnummer alleen niet genoeg: een reviewer schreef dat Residenzstraße 1 “niet genoeg is voor de omvang van de residentie”. Hoe je het blok bereikt.
Is er een wachtrij bij de Residenz van München, en hoe kom je eromheen?
Er is geen systeem met tijdsloten en er valt niets te reserveren, dus een wachtrij betekent hier mensen bij een balie en geen geboekt tijdslot dat je zou kunnen missen. Eén reviewer vond het een voordeel dat zijn gids zijn gezelschap kon helpen “zich een weg te banen door de massa's bij de hoofdingang”. Het woord zonder wachtrij bij de listings komt mee met een gids, en dat is de manier om helemaal langs de balie te komen. Wat elke listing werkelijk oplevert.
Welke tassen mag je meenemen in de Residenz van München?
Niets groots. De regel van de beheerder is geen grote tassen vanaf 35 x 30 x 12 cm, geen rugzakken en geen volumineuze voorwerpen, en hij noemt de gratis bewaakte garderobe als de plek waar ze in plaats daarvan heen gaan. De rugzakclausule staat los van de maatclausule, dus een kleine dagrugzak is op zichzelf al uitgesloten. Laat hem bij binnenkomst achter in plaats van halverwege te worden teruggestuurd.
Is er een garderobe bij de Residenz van München, en kost die iets?
Ja, ze is bewaakt en gratis: de eigen bewoording van de beheerder voor waar grote tassen, rugzakken en volumineuze voorwerpen mogen worden achtergelaten. De audiogids, de toegang voor kinderen onder de 18 en de Hofgarten zijn op dit adres ook gratis. Wat hier verder gratis is.
Mag je foto's maken in de Residenz van München?
Ja. Fotograferen en video-opnamen voor persoonlijk gebruik zijn toegestaan, zonder flits en zonder statief. Dat is de volledige regel van de beheerder voor dit gebouw, en hij geldt voor het museum, de Schatkamer en het theater alle drie. Commerciële fotografie is een aparte kwestie die je met de administratie bespreekt en niet met de ticketbalie.
Is er een gratis audiogids bij de Residenz van München?
Ja. Vraag er aan de balie om als je betaalt, want het is makkelijk om zonder weg te lopen. Geteld op de eigen lijst van de beheerder zijn de talen Duits, Engels, Frans, Italiaans, Spaans, Russisch, Chinees, Japans en Arabisch. Hij dekt het Residenzmuseum en de Schatkamer en dekt het Cuvilliés-Theater niet, dat helemaal geen commentaar heeft. Wat een gids daar bovenop toevoegt.