De Schatzkammer: tien zalen, twee Beierse kronen en één die uit Engeland kwam
De Schatkamer is het deel van dit adres waar mensen zich het vaakst over verbazen, omdat ze als een derde van een combiticket wordt verkocht en zich gedraagt als een museum op zich. Tien zalen, op de begane grond van de Königsbau, met wat een regerende familie bewaarde als ze al iets bewaarde: kronen, regalia, goudsmeedwerk en voorwerpen die nooit bedoeld waren om door iemand buiten het huishouden bekeken te worden.
Een testament uit 1565 is de reden dat dit alles nog bestaat
Schatkamers gaan meestal over het verwerven van bezit. Deze gaat over een juridisch document. Hertog Albrecht V, dezelfde hertog die een paar jaar later het Antiquarium liet bouwen, schreef in 1565 een testament waarin de dynastieke juwelen werden aangewezen als onverkoopbare schat. Geen verzamelbeleid: een verbod om te verkopen.
Dat is de hele reden dat er iets in de vitrines ligt. Heersende families in geldnood verkopen eerst het tafelzilver, en een document dat dat zilver onverkoopbaar maakt, is het verschil tussen een schatkamer en een inventaris van dingen die hier vroeger waren. De collectie werd daarna in het begin van de 19e eeuw tot haar huidige omvang uitgebreid, toen de regalia van het nieuwe Koninkrijk Beieren eraan werden toegevoegd: de schat van een hertogdom die binnen dezelfde zalen de regalia van een koninkrijk werd.
Albrecht V is de verbindende figuur van dit hele gebouw. Het testament van 1565 is van hem, en ook de beeldenzaal die van 1568 tot 1571 boven op de museumroute werd gebouwd (het Antiquarium, uitgebreid).
21 juni 1958, en wat die datum je vertelt
De Schatkamer heropende voor het publiek op 21 juni 1958, en de exploitant beschrijft haar als het eerste herstelde deel van het museum na de oorlog. Lees die zin twee keer. Het is geen opmerking over een renovatie. Het is een opmerking over hoeveel van dit adres weer opgebouwd moest worden, en over de volgorde waarin iemand dat koos: eerst de schat, daarna de rest van het museum (wat de oorlog met dit gebouw deed).
Wat er echt in de tien zalen ligt
Vier genoemde hoogtepunten geven een redelijk beeld van de reikwijdte:
- De Kroon van de koningen van Beieren. Onderdeel van de regalia die in het begin van de 19e eeuw werden toegevoegd, toen het keurvorstendom een koninkrijk werd.
- De Kroon van de koninginnen van Beieren. Het pendant, uit hetzelfde moment.
- Een beeldje van Sint-Joris. Goudsmeedwerk eerder dan regalia, en het soort voorwerp dat het testament van 1565 moest beschermen.
- Een altaarciborie. Een herinnering dat een hofschatkamer en een hofkapel eigendom van hetzelfde huishouden waren: de Hofkapelle (hofkapel) in dit gebouw wordt nog steeds gebruikt, voor concerten (welke zaal elk concert gebruikt).
Wat de vier namen je geven, is de vorm: regalia aan de ene kant, devotioneel en decoratief goudwerk aan de andere, van beide enkele eeuwen.
De Kroon van prinses Blanche, en waar je op moet letten
Het beroemdste voorwerp in deze zalen is een kleine gouden kroon, en het is goed te weten waar je naar kijkt voordat je bij de vitrine bent: achttien centimeter Engels goudsmeedwerk, sinds 1782 in Beieren, een van de voorwerpen waar een gids stilstaat, en makkelijk voorbij te lopen zonder gids.
Ze is van goud, 18 cm hoog en 18 cm breed. Ze dateert waarschijnlijk uit 1370-80 en werd in 1402 hersteld vóór een huwelijk. Ze kwam in 1402 bij de Wittelsbachers als bruidsschat van Blanche van Engeland, dochter van Hendrik IV, bij haar huwelijk met Lodewijk III, keurvorst van de Palts. Ze wordt sinds 1782 bewaard in de schatkamer van de Residenz van München. En de omschrijving die ervoor wordt gebruikt, is de oudste bewaard gebleven koninklijke kroon waarvan bekend is dat ze in Engeland was. Ze wordt beschreven als de oudste bewaard gebleven koninklijke kroon waarvan bekend is dat ze in Engeland was, en ze behoorde waarschijnlijk eerst toe aan Anna van Bohemen, de koningin van Richard II.
Vier dingen die je op een rijtje moet hebben voordat je ervoor staat:
- Het zijn niet “de Engelse kroonjuwelen”. Het is één kroon, bewaard hier in München, en die uitdrukking hoort bij een andere collectie in een ander land.
- Niemand hier zegt dat ze door een koningin van Engeland is gedragen. De onderbouwde formulering is dat het de oudste bewaard gebleven koninklijke kroon is waarvan bekend is dat ze in Engeland was, een bewering over waar een voorwerp is geweest en niet over wiens hoofd ze sierde.
- De datering is een waarschijnlijk. 1370-80 is de schatting die de bron geeft, en ze geeft het als schatting.
- Het is een verhaal dat je verteld wordt, geen bordje. De eigen pagina’s van de paleisadministratie beschrijven de zaal en niet de Engelse geschiedenis van de kroon, dus meestal horen bezoekers het van een gids.
Ga het ding zelf bekijken. Achttien centimeter breed is kleiner dan de uitdrukking “de oudste bewaard gebleven koninklijke kroon waarvan bekend is dat ze in Engeland was” iemand doet verwachten.
Ticket, tijd en de audiogids
De Schatkamer heeft een eigen ticket van ongeveer tien euro, hetzelfde als het museum. Er is een duoticket voor beide samen en een enkel ticket voor alle drie de delen van het adres, en beide besparen evenveel ten opzichte van apart kopen (beide bedragen, uitgeschreven). De audiogids werkt hier net als in het museum, in negen talen, wat in een schatkamer meer uitmaakt dan in een staatsiezaal: een vitrine met goudsmeedwerk verdient een toelichting, en de rondleiding brengt een mens in plaats daarvan.
Reken op meer tijd dan tien zalen doen klinken. Het is een langzame manier van kijken, en wie de museumroute heeft doorgejakkerd, blijft hier vaak ineens staan (hoe lang het hele adres duurt). De openingstijden zijn die van het museum, niet van het theater: 9:00 tot 18:00 in het zomerseizoen, 10:00 tot 17:00 in de winter, laatste toegang een uur voor sluiting (beide dienstregelingen).
Privé, alle drie de delenMünchen: privérondleiding door de Residenz, museum en Schatkamer
Onder leiding van een historicusPrivérondleiding onder leiding van een historicus: Residenz van München en Schatkamer
De rondleidingMünchen: Residenz en Hofgarten, rondleiding zonder wachtrij
Lees verder: de museumroute hiernaast, de zaal die dezelfde hertog bouwde, wiens regalia dit zijn en de privétour door museum en Schatkamer, beoordeeld.
Veelgestelde vragen
Wat is er te zien in de Schatkamer van de Residenz van München?
Tien zalen op de begane grond van de Königsbau, met onder meer de Kroon van de koningen van Beieren, de Kroon van de koninginnen van Beieren, een beeldje van Sint-Joris en een altaarciborie. De collectie is gegrondvest op het testament van hertog Albrecht V uit 1565 en in het begin van de 19e eeuw uitgebreid met de regalia van het nieuwe Koninkrijk Beieren.
Wat is de Kroon van prinses Blanche?
Een gouden kroon, 18 cm hoog en 18 cm breed, die waarschijnlijk uit 1370-80 dateert en in 1402 werd hersteld vóór een huwelijk. Ze kwam dat jaar bij de Wittelsbachers als bruidsschat van Blanche van Engeland, dochter van Hendrik IV, bij haar huwelijk met Lodewijk III, keurvorst van de Palts, en wordt sinds 1782 bewaard in de schatkamer van de Residenz van München.
Maakt de Kroon van prinses Blanche deel uit van de Engelse kroonjuwelen?
Nee, en die uitdrukking klopt op twee manieren niet. Het is één kroon, geen collectie, en ze ligt in München. De formulering die bij haar past, is “de oudste bewaard gebleven koninklijke kroon waarvan bekend is dat ze in Engeland was”, een bewering over waar het voorwerp is geweest. Ze behoorde waarschijnlijk eerst toe aan Anna van Bohemen, de koningin van Richard II, en dat “waarschijnlijk” is het bewaren waard.
Is de Schatkamer inbegrepen bij het ticket voor de Residenz van München?
Niet bij het losse museumticket. De Schatzkammer is apart geprijsd, ongeveer evenveel als het museum, en er is een duoticket voor beide, plus een enkel ticket voor alle drie de delen van het adres, en de rondleiding heeft alle drie in de prijs. De audiogids in negen talen dekt de Schatkamer evengoed als het museum. Het tarief.
Wanneer opende de Schatkamer van de Residenz van München voor het publiek?
Ze heropende op 21 juni 1958, en de exploitant beschrijft haar als het eerste deel van het museum dat na de oorlog werd hersteld. Het bredere Residenzmuseum is sinds 1920 open voor het publiek. Die datum van 1958 is een nuttige maatstaf voor hoeveel van dit gebouw weer opgebouwd moest worden. Wat de oorlog hier aanrichtte.
Hoe lang duurt de Schatkamer van de Residenz van München?
Langer dan tien zalen doen vermoeden. Het is kijken per vitrine en geen wandeling door appartementen. Ze hanteert de openingstijden van het museum, niet die van het theater, met laatste toegang een uur voor sluiting. Hoe lang het hele adres duurt.