Wie woonde in de Residenz van München, en hoe je dat aan de zalen ziet
Dit is het stadspaleis van de Wittelsbachers: de familie die over Beieren regeerde, had haar hoofdresidentie hier, midden in haar eigen hoofdstad, en niet buiten op het platteland. Dat is het korte antwoord, en het nuttige antwoord is specifieker, want de eigen beschrijvingen van de paleisadministratie vertellen het verhaal van de familie niet als kroniek. Ze vertellen het als een reeks zalen, elk verbonden met degene die ze liet bouwen. Deze pagina doet hetzelfde.
Waarom deze pagina leest als een lijst van bouwprojecten
Omdat dat het bewijsmateriaal is. De bronnen waarmee deze site werkt, de eigen pagina’s van de paleisadministratie voor dit adres, introduceren de Wittelsbachers opdracht voor opdracht. Een hertog wilde een plek voor zijn beeldhouwwerken. Twee van zijn opvolgers wilden een plek voor een feest. Een keurvorst wilde een operahuis. Een koning wilde een appartement. Elk van die wensen liet een zaal na waar je nog steeds kunt binnenlopen, en samen vertellen ze wie hier woonde.
De exploitant publiceert dat het Residenzmuseum sinds 1920 open is voor het publiek, wat alleen zegt dat het gebouw tegen die tijd een museum was geworden, niets preciezers.
Vijf namen, en wat elk achterliet
| Wie | Wat ze op dit adres achterlieten | Wanneer |
|---|---|---|
| Hertog Albrecht V | Het Antiquarium, gebouwd voor zijn verzameling antieke beeldhouwwerken; en het testament dat de dynastieke juwelen aanwees als onverkoopbare schat, de grondslag van de Schatzkammer | 1568-1571; het testament, 1565 |
| Wilhelm V en Maximiliaan I | Het tweede leven van het Antiquarium, als feestzaal | 1581-1600 |
| keurvorst Maximiliaan Jozef III | Het Cuvilliés-Theater, voor hem gebouwd door François Cuvilliés de Oudere als zijn nieuwe operahuis | 1751-55 |
| Lodewijk I | Een koninklijk appartement, door het portaal van de stad genoemd onder de delen van het gebouw die voor bezoekers open zijn | 19e eeuw |
| De koningen en koninginnen van Beieren | Hun kronen en de rest van de regalia van het nieuwe koninkrijk, waarmee de Schatkamer tot haar huidige omvang werd uitgebreid | Begin 19e eeuw |
Lees de derde kolom van boven naar beneden en je hebt het argument om te komen: drie eeuwen smaak van één familie, in één gebouw, met de stijlwisseling bij elke stap nog zichtbaar in de zaal waar het geld aan werd uitgegeven (de route erlangs).
De Voorouderlijke Galerij, waarin de familie over zichzelf praat
Elke dynastie die lang genoeg bleef zitten, bouwde er zo een, en dit is die van hen: een lange vergulde galerij van voorouders. Het loont om er een minuut te staan met de vraag waarvoor ze bestaat, en dat is niet “wie waren deze mensen” maar “hoe lang zijn wij hier al”. Een galerij van voorouders is een aanspraak op continuïteit, gemaakt in een gebouw waarvan het hele punt was dat de familie de stad niet hoefde te verlaten om groots te zijn.
Het eigen portaal van de stad noemt dit het grootste stadspaleis van Duitsland, en die uitdrukking is dezelfde bewering in andere woorden.
De ene persoon hier die hier nooit woonde
Het beroemdste voorwerp in de Schatkamer behoorde toe aan iemand die van buiten in deze familie kwam en bij afspraak. De Kroon van prinses Blanche kwam in 1402 bij de Wittelsbachers als bruidsschat van Blanche van Engeland, dochter van Hendrik IV, bij haar huwelijk met Lodewijk III, keurvorst van de Palts; ze wordt sinds 1782 in deze schatkamer bewaard, wordt beschreven als de oudste bewaard gebleven koninklijke kroon waarvan bekend is dat ze in Engeland was, en behoorde waarschijnlijk eerst toe aan Anna van Bohemen, de koningin van Richard II.
Een voorwerp dat als onderdeel van een huwelijkscontract tussen hoven reisde, en twee vrouwen die terloops worden genoemd door de bron die het beschrijft. Zo werkte een dynastie echt, en het zegt meer over de mensen die hier woonden dan nog een verguld plafond (de kroon, en de vier dingen die ze niet is).
Waar de Residenz voor diende
Het concrete antwoord is dat alles wat een hof nodig had in één blok zat: staatsiezalen om te ontvangen, een schatkamer voor de regalia, een kapel, een theater en privéappartementen, allemaal op één adres midden in de stad. De kapel en het theater worden allebei nog voor muziek gebruikt, en daarom gaan bijna driekwart van de geschreven reviews van alles wat voor dit paleis wordt verkocht over concerten en niet over tours (de vijf concertaanbiedingen).
Dat is ook het verschil tussen dit paleis en een buitenpaleis. Niemand bouwde de Residenz om ergens aan te ontsnappen. Hij werd gebouwd waar de zaken werden gedaan.
Onder leiding van een historicusPrivérondleiding onder leiding van een historicus: Residenz van München en Schatkamer
De rondleidingMünchen: Residenz en Hofgarten, rondleiding zonder wachtrij
Eerste beoordeling binnenRondleiding door de Residenz van München: historische hoogtepunten en storytelling
Volg de mensen de zalen in: de zaal van Albrecht V, de schat die zijn testament beschermde, het operahuis van de keurvorst en de route die ze verbindt.
Veelgestelde vragen
Wie woonde in de Residenz van München?
De Wittelsbachers, de familie die over Beieren regeerde en hier haar hoofdresidentie midden in de stad had. De eigen pagina’s van de paleisadministratie noemen hen zaal voor zaal en niet als kroniek: hertog Albrecht V, die het Antiquarium van 1568 tot 1571 bouwde; daarna Wilhelm V en Maximiliaan I; keurvorst Maximiliaan Jozef III, die het Cuvilliés-Theater in 1751-55 liet bouwen; en Lodewijk I, wiens koninklijke appartement door het stadsportaal wordt genoemd.
Wat was het belang van de Residenz in München?
Ze bracht alles wat een hof nodig had onder in één stadsblok: staatsiezalen, een schatkamer voor de regalia, een kapel, een theater en privéappartementen. Het eigen portaal van München noemt haar het grootste stadspaleis van Duitsland. Wat er op de route ligt.
Wanneer hielden de Wittelsbachers op in de Residenz van München te wonen?
Het Residenzmuseum is sinds 1920 open voor het publiek, wat alleen zegt dat het gebouw tegen die tijd een museum was geworden, niets preciezers. De Schatkamer heropende apart op 21 juni 1958, na de oorlog.
Wie bouwde de Residenz van München?
Niet één persoon, en dat is het punt van het gebouw. De delen waarvoor bezoekers komen, hebben elk hun eigen opdrachtgever: het Antiquarium werd gebouwd voor hertog Albrecht V tussen 1568 en 1571, door Wilhelm V en Maximiliaan I tussen 1581 en 1600 tot feestzaal gemaakt, en het Cuvilliés-Theater werd gebouwd voor keurvorst Maximiliaan Jozef III in 1751-55. Het Antiquarium.
Wiens kronen liggen in de Schatkamer van de Residenz van München?
De Kroon van de koningen van Beieren en de Kroon van de koninginnen van Beieren, onderdeel van de regalia van het nieuwe koninkrijk, waarmee de Schatkamer in het begin van de 19e eeuw tot haar huidige omvang werd uitgebreid. Er ligt ook de Kroon van prinses Blanche, die in 1402 als Engelse bruidsschat bij de Wittelsbachers kwam. De tien zalen.