PL
Home › Schatzkammer

Schatzkammer: dziesięć sal, dwie korony bawarskie i jedna, która przyjechała z Anglii

Skarbiec to część tego miejsca, która najczęściej zaskakuje, bo sprzedaje się go jako jedną trzecią biletu łączonego, a zachowuje się jak odrębne muzeum. Dziesięć sal na parterze Skrzydła Królewskiego, w których leży to, co panująca rodzina zachowała, kiedy zachowywała cokolwiek: korony, insygnia, wyroby złotnicze i przedmioty, które nigdy nie miały trafić przed oczy nikogo spoza domu.

Czym jest: dziesięć sal na parterze Skrzydła Królewskiego, założonych na podstawie testamentu księcia Albrechta V z 1565 roku, który wyłączył klejnoty dynastii ze sprzedaży jako niezbywalny skarb, a w pełnym kształcie rozbudowanych na początku XIX wieku o insygnia nowego Królestwa Bawarii. Dla publiczności otwarto je ponownie 21 czerwca 1958 roku, jako pierwszą odrestaurowaną po wojnie część muzeum. Wśród wymienianych obiektów są Korona Królów Bawarii, Korona Królowych Bawarii, figurka św. Jerzego i cyborium ołtarzowe. Ma własny bilet, a bezpłatny audioprzewodnik je obejmuje (taryfa i bilet na dwie części).
SaleDziesięć
GdzieParter, Skrzydło Królewskie
Założony na podstawieTestament Albrechta V z 1565 roku
RozbudowanyPoczątek XIX wieku
Otwarty ponownie21 czerwca 1958
AudioprzewodnikBezpłatny, i obejmuje go

Testament z 1565 roku jest powodem, dla którego to wszystko wciąż istnieje

Skarbce zwykle opowiadają o zdobywaniu. Ten opowiada o akcie prawnym. Książę Albrecht V, ten sam, który kilka lat później budował Antykwarium (Antiquarium), spisał w 1565 roku testament, który wyłączył klejnoty dynastii ze sprzedaży jako niezbywalny skarb. To nie polityka kolekcjonerska, lecz zakaz sprzedaży.

To jedyny powód, dla którego cokolwiek leży w gablotach. Panujące rodziny w kłopotach finansowych sprzedają najpierw srebra, a dokument, który czyni srebra niezbywalnymi, to różnica między skarbcem a spisem rzeczy, które tu kiedyś były. Kolekcję rozbudowano następnie do pełnych rozmiarów na początku XIX wieku, kiedy dodano do niej insygnia nowego Królestwa Bawarii: zbiór księstwa stał się regaliami królestwa w tych samych salach.

Albrecht V jest postacią łączącą cały ten budynek. Testament z 1565 roku jest jego dziełem, podobnie jak sala rzeźb zbudowana w latach 1568-1571 piętro wyżej, na trasie muzeum (Antykwarium).

21 czerwca 1958 i co mówi ta data

Skarbiec otwarto ponownie dla publiczności 21 czerwca 1958 roku, a operator opisuje go jako pierwszą odrestaurowaną po wojnie część muzeum. Przeczytaj to zdanie dwa razy. To nie wzmianka o remoncie. To informacja o tym, ile z tego miejsca trzeba było odbudować i w jakiej kolejności ktoś zdecydował to zrobić: najpierw skarb, a po nim reszta muzeum (co wojna zrobiła z tym budynkiem).

Co naprawdę jest w tych dziesięciu salach

Cztery wymieniane obiekty dają uczciwy obraz rozpiętości zbioru:

Cztery nazwy dają kształt całości: regalia z jednej strony, złotnictwo dewocyjne i dekoracyjne z drugiej, i jedno, i drugie z kilku stuleci.

Korona księżniczki Blanki i na co zwrócić uwagę

Najsłynniejszym pojedynczym przedmiotem w tych salach jest mała złota korona i warto wiedzieć, na co się patrzy, zanim dojdzie się do gabloty: osiemnaście centymetrów angielskiego złotnictwa, w Bawarii od 1782 roku, jeden z obiektów, przy których zatrzymuje się przewodnik, a bez niego łatwo go minąć.

Jest ze złota, ma 18 cm wysokości i 18 cm średnicy. Prawdopodobnie pochodzi z lat 1370-80, a w 1402 roku odrestaurowano ją przed weselem. Do Wittelsbachów trafiła w 1402 roku jako wiano Blanki Angielskiej, córki Henryka IV, z okazji jej małżeństwa z Ludwikiem III, elektorem Palatynatu. W skarbcu Rezydencji Monachijskiej przechowywana jest od 1782 roku. A określenie, jakiego używa się w jej opisie, brzmi: najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii. Opisuje się ją jako najstarszą zachowaną koronę królewską, o której wiadomo, że była w Anglii, i prawdopodobnie należała najpierw do Anny Czeskiej, królowej Ryszarda II.

Cztery rzeczy, które warto mieć jasno w głowie, zanim staniesz przed nią:

Idź i zobacz sam przedmiot. Osiemnaście centymetrów średnicy to mniej, niż kogokolwiek przygotowuje określenie „najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii”.

Bilet, czas i audioprzewodnik

Skarbiec ma własny bilet za około dziesięć euro, tyle samo co muzeum. Jest bilet na dwie części, obejmujący oba razem, i jeden bilet obejmujący wszystkie trzy części tego miejsca, a oba dają taką samą oszczędność wobec kupowania osobno (obie kwoty rozpisane). Audioprzewodnik działa tu tak samo jak w muzeum, w dziewięciu językach, co w skarbcu znaczy więcej niż w sali reprezentacyjnej: gablota z wyrobami złotniczymi zasługuje na komentarz, a zwiedzanie z przewodnikiem daje żywego człowieka.

Zarezerwuj więcej czasu, niż sugeruje dziesięć sal. To powolny rodzaj oglądania, a ci, którzy wcześniej gnali trasą muzeum, zwykle zatrzymują się tu jak wryci (ile trwa zwiedzanie całości). Godziny są muzeum, nie teatru: od 9:00 do 18:00 w sezonie letnim, od 10:00 do 17:00 zimą, ostatnie wejście godzinę przed zamknięciem (oba rozkłady godzin).

Sprawdź terminy prywatnej wycieczki po muzeum i Skarbcu
Bezpłatne anulowanie do 24 godzin przed rozpoczęciem w przypadku większości wycieczek: rezerwuj teraz, decyduj później.

Czytaj dalej: trasa muzeum obok, sala zbudowana przez tego samego księcia, czyje to regalia i prywatna wycieczka po muzeum i Skarbcu, z recenzją.

Najczęściej zadawane pytania

Co jest w Skarbcu Rezydencji Monachijskiej?

Dziesięć sal na parterze Skrzydła Królewskiego, w których między wieloma innymi obiektami znajdują się Korona Królów Bawarii, Korona Królowych Bawarii, figurka św. Jerzego i cyborium ołtarzowe. Kolekcję założono na podstawie testamentu księcia Albrechta V z 1565 roku, a na początku XIX wieku rozbudowano o insygnia nowego Królestwa Bawarii.

Czym jest Korona księżniczki Blanki?

Złota korona, 18 cm wysokości i 18 cm średnicy, która prawdopodobnie pochodzi z lat 1370-80, a w 1402 roku została odrestaurowana przed weselem. Do Wittelsbachów trafiła w tym roku jako wiano Blanki Angielskiej, córki Henryka IV, z okazji jej małżeństwa z Ludwikiem III, elektorem Palatynatu, i od 1782 roku przechowywana jest w skarbcu Rezydencji Monachijskiej.

Czy Korona księżniczki Blanki jest częścią angielskich klejnotów koronnych?

Nie, a to określenie jest błędne na dwa sposoby. To pojedyncza korona, nie kolekcja, i znajduje się w Monachium. Sformułowanie, które do niej pasuje, brzmi „najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii”, czyli twierdzenie o tym, gdzie przedmiot się znajdował. Prawdopodobnie należała najpierw do Anny Czeskiej, królowej Ryszarda II, i to „prawdopodobnie” warto zachować.

Czy Skarbiec jest wliczony w bilet do Rezydencji Monachijskiej?

Nie w sam bilet do muzeum. Skarbiec (Schatzkammer) ma osobną cenę, mniej więcej taką samą jak muzeum, i jest bilet na dwie części obejmujący oba, oraz jeden bilet na wszystkie trzy części tego miejsca, a zwiedzanie z przewodnikiem ma wszystkie trzy w cenie. Audioprzewodnik w dziewięciu językach obejmuje Skarbiec tak samo jak muzeum. Taryfa.

Kiedy Skarbiec Rezydencji Monachijskiej otwarto dla publiczności?

Otwarto go ponownie 21 czerwca 1958 roku, a operator opisuje go jako pierwszą odrestaurowaną po wojnie część muzeum. Szersze Muzeum Rezydencji jest otwarte dla publiczności od 1920 roku. Data 1958 dobrze pokazuje, ile z tego budynku trzeba było odbudować. Co wojna tu zrobiła.

Ile trwa zwiedzanie Skarbca Rezydencji Monachijskiej?

Dłużej, niż brzmi dziesięć sal. To oglądanie gablota po gablocie, a nie spacer po apartamentach. Obowiązują godziny muzeum, nie teatru, z ostatnim wejściem godzinę przed zamknięciem. Ile trwa zwiedzanie całości.