Schatzkammer: dziesięć sal, dwie korony bawarskie i jedna, która przyjechała z Anglii
Skarbiec to część tego miejsca, która najczęściej zaskakuje, bo sprzedaje się go jako jedną trzecią biletu łączonego, a zachowuje się jak odrębne muzeum. Dziesięć sal na parterze Skrzydła Królewskiego, w których leży to, co panująca rodzina zachowała, kiedy zachowywała cokolwiek: korony, insygnia, wyroby złotnicze i przedmioty, które nigdy nie miały trafić przed oczy nikogo spoza domu.
Testament z 1565 roku jest powodem, dla którego to wszystko wciąż istnieje
Skarbce zwykle opowiadają o zdobywaniu. Ten opowiada o akcie prawnym. Książę Albrecht V, ten sam, który kilka lat później budował Antykwarium (Antiquarium), spisał w 1565 roku testament, który wyłączył klejnoty dynastii ze sprzedaży jako niezbywalny skarb. To nie polityka kolekcjonerska, lecz zakaz sprzedaży.
To jedyny powód, dla którego cokolwiek leży w gablotach. Panujące rodziny w kłopotach finansowych sprzedają najpierw srebra, a dokument, który czyni srebra niezbywalnymi, to różnica między skarbcem a spisem rzeczy, które tu kiedyś były. Kolekcję rozbudowano następnie do pełnych rozmiarów na początku XIX wieku, kiedy dodano do niej insygnia nowego Królestwa Bawarii: zbiór księstwa stał się regaliami królestwa w tych samych salach.
Albrecht V jest postacią łączącą cały ten budynek. Testament z 1565 roku jest jego dziełem, podobnie jak sala rzeźb zbudowana w latach 1568-1571 piętro wyżej, na trasie muzeum (Antykwarium).
21 czerwca 1958 i co mówi ta data
Skarbiec otwarto ponownie dla publiczności 21 czerwca 1958 roku, a operator opisuje go jako pierwszą odrestaurowaną po wojnie część muzeum. Przeczytaj to zdanie dwa razy. To nie wzmianka o remoncie. To informacja o tym, ile z tego miejsca trzeba było odbudować i w jakiej kolejności ktoś zdecydował to zrobić: najpierw skarb, a po nim reszta muzeum (co wojna zrobiła z tym budynkiem).
Co naprawdę jest w tych dziesięciu salach
Cztery wymieniane obiekty dają uczciwy obraz rozpiętości zbioru:
- Korona Królów Bawarii. Część insygniów dodanych na początku XIX wieku, kiedy elektorat stał się królestwem.
- Korona Królowych Bawarii. Jej towarzyszka, z tego samego momentu.
- Figurka św. Jerzego. Wyrób złotniczy, nie regalia, i taki przedmiot, jaki testament z 1565 roku miał chronić.
- Cyborium ołtarzowe. Przypomnienie, że skarbiec dworski i kaplica dworska były własnością tego samego domu: Hofkapelle (kaplica dworska) w tym budynku wciąż jest używana, na koncerty (którą salę wykorzystuje każdy z nich).
Cztery nazwy dają kształt całości: regalia z jednej strony, złotnictwo dewocyjne i dekoracyjne z drugiej, i jedno, i drugie z kilku stuleci.
Korona księżniczki Blanki i na co zwrócić uwagę
Najsłynniejszym pojedynczym przedmiotem w tych salach jest mała złota korona i warto wiedzieć, na co się patrzy, zanim dojdzie się do gabloty: osiemnaście centymetrów angielskiego złotnictwa, w Bawarii od 1782 roku, jeden z obiektów, przy których zatrzymuje się przewodnik, a bez niego łatwo go minąć.
Jest ze złota, ma 18 cm wysokości i 18 cm średnicy. Prawdopodobnie pochodzi z lat 1370-80, a w 1402 roku odrestaurowano ją przed weselem. Do Wittelsbachów trafiła w 1402 roku jako wiano Blanki Angielskiej, córki Henryka IV, z okazji jej małżeństwa z Ludwikiem III, elektorem Palatynatu. W skarbcu Rezydencji Monachijskiej przechowywana jest od 1782 roku. A określenie, jakiego używa się w jej opisie, brzmi: najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii. Opisuje się ją jako najstarszą zachowaną koronę królewską, o której wiadomo, że była w Anglii, i prawdopodobnie należała najpierw do Anny Czeskiej, królowej Ryszarda II.
Cztery rzeczy, które warto mieć jasno w głowie, zanim staniesz przed nią:
- To nie są „angielskie klejnoty koronne”. To jedna korona, przechowywana tu, w Monachium, a to określenie należy do innej kolekcji w innym kraju.
- Nikt tu nie twierdzi, że nosiła ją królowa Anglii. Poparte źródłami sformułowanie brzmi, że jest to najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii, a to twierdzenie o tym, gdzie przedmiot się znajdował, nie o tym, czyją głowę zdobił.
- Data jest przybliżona. Lata 1370-80 to oszacowanie podane przez źródło i podane jako oszacowanie.
- To historia, którą się opowiada, a nie opisuje na tabliczce. Własne strony zarządu pałacu opisują salę, a nie angielską historię korony, więc to zwykle przewodnik jest miejscem, gdzie goście ją słyszą.
Idź i zobacz sam przedmiot. Osiemnaście centymetrów średnicy to mniej, niż kogokolwiek przygotowuje określenie „najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii”.
Bilet, czas i audioprzewodnik
Skarbiec ma własny bilet za około dziesięć euro, tyle samo co muzeum. Jest bilet na dwie części, obejmujący oba razem, i jeden bilet obejmujący wszystkie trzy części tego miejsca, a oba dają taką samą oszczędność wobec kupowania osobno (obie kwoty rozpisane). Audioprzewodnik działa tu tak samo jak w muzeum, w dziewięciu językach, co w skarbcu znaczy więcej niż w sali reprezentacyjnej: gablota z wyrobami złotniczymi zasługuje na komentarz, a zwiedzanie z przewodnikiem daje żywego człowieka.
Zarezerwuj więcej czasu, niż sugeruje dziesięć sal. To powolny rodzaj oglądania, a ci, którzy wcześniej gnali trasą muzeum, zwykle zatrzymują się tu jak wryci (ile trwa zwiedzanie całości). Godziny są muzeum, nie teatru: od 9:00 do 18:00 w sezonie letnim, od 10:00 do 17:00 zimą, ostatnie wejście godzinę przed zamknięciem (oba rozkłady godzin).
Prywatna, wszystkie trzy częściMonachium: Rezydencja, muzeum i skarbiec, wycieczka prywatna
Z historykiemPrywatna wycieczka z historykiem: Rezydencja Monachijska i Skarbiec
Ta z przewodnikiemMonachium: Rezydencja i Hofgarten, zwiedzanie bez kolejki
Czytaj dalej: trasa muzeum obok, sala zbudowana przez tego samego księcia, czyje to regalia i prywatna wycieczka po muzeum i Skarbcu, z recenzją.
Najczęściej zadawane pytania
Co jest w Skarbcu Rezydencji Monachijskiej?
Dziesięć sal na parterze Skrzydła Królewskiego, w których między wieloma innymi obiektami znajdują się Korona Królów Bawarii, Korona Królowych Bawarii, figurka św. Jerzego i cyborium ołtarzowe. Kolekcję założono na podstawie testamentu księcia Albrechta V z 1565 roku, a na początku XIX wieku rozbudowano o insygnia nowego Królestwa Bawarii.
Czym jest Korona księżniczki Blanki?
Złota korona, 18 cm wysokości i 18 cm średnicy, która prawdopodobnie pochodzi z lat 1370-80, a w 1402 roku została odrestaurowana przed weselem. Do Wittelsbachów trafiła w tym roku jako wiano Blanki Angielskiej, córki Henryka IV, z okazji jej małżeństwa z Ludwikiem III, elektorem Palatynatu, i od 1782 roku przechowywana jest w skarbcu Rezydencji Monachijskiej.
Czy Korona księżniczki Blanki jest częścią angielskich klejnotów koronnych?
Nie, a to określenie jest błędne na dwa sposoby. To pojedyncza korona, nie kolekcja, i znajduje się w Monachium. Sformułowanie, które do niej pasuje, brzmi „najstarsza zachowana korona królewska, o której wiadomo, że była w Anglii”, czyli twierdzenie o tym, gdzie przedmiot się znajdował. Prawdopodobnie należała najpierw do Anny Czeskiej, królowej Ryszarda II, i to „prawdopodobnie” warto zachować.
Czy Skarbiec jest wliczony w bilet do Rezydencji Monachijskiej?
Nie w sam bilet do muzeum. Skarbiec (Schatzkammer) ma osobną cenę, mniej więcej taką samą jak muzeum, i jest bilet na dwie części obejmujący oba, oraz jeden bilet na wszystkie trzy części tego miejsca, a zwiedzanie z przewodnikiem ma wszystkie trzy w cenie. Audioprzewodnik w dziewięciu językach obejmuje Skarbiec tak samo jak muzeum. Taryfa.
Kiedy Skarbiec Rezydencji Monachijskiej otwarto dla publiczności?
Otwarto go ponownie 21 czerwca 1958 roku, a operator opisuje go jako pierwszą odrestaurowaną po wojnie część muzeum. Szersze Muzeum Rezydencji jest otwarte dla publiczności od 1920 roku. Data 1958 dobrze pokazuje, ile z tego budynku trzeba było odbudować. Co wojna tu zrobiła.
Ile trwa zwiedzanie Skarbca Rezydencji Monachijskiej?
Dłużej, niż brzmi dziesięć sal. To oglądanie gablota po gablocie, a nie spacer po apartamentach. Obowiązują godziny muzeum, nie teatru, z ostatnim wejściem godzinę przed zamknięciem. Ile trwa zwiedzanie całości.